Ας υπογράψουμε όλοι για κάτι το αυτονόητο..
50 εκατομμύρια πολίτες με αναπηρία επιθυμούν να γίνουν ισότιμοι πολίτες
Κάνε το βήμα, Κάνε τη διαφορά Ένα λεπτό από τον χρόνο σου μπορεί να αλλάξει τις ζωές 50 εκατομμυρίων πολιτών με αναπηρία
Υπογράψτε τώρα προκειμένου να συλλεχθούν 1. 000 000 υπογραφές
Υπογράφω για μία Ευρωπαϊκή Ένωση στην οποία τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία θα προστατεύονται μέσω της θέσπισης αποτελεσματικής νομοθεσίας, θα καταπολεμούνται όλες οι μορφές διάκρισης και θα διασφαλίζεται η πλήρης ένταξη 50 εκατομμυρίων πολιτών με αναπηρία στην Ευρωπαϊκή κοινωνία.
Πατήστε εδώ για να υπογράψετε κι εσείς
Φίλε μου Sebastien πολύ ευαίσθητο το άρθρο σου και θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για την ευαισθησία που δείχνεις σε αυτούς τους ανθρώπους. Όμως σε λίγο καιρό, ίσως και τις προσεχείς μέρες θα βάλω ένα ποστ μια έρευνας που δείχνει αν και πόσο είμαστε προκατειλημμένοι απέναντι στους ψυχικά ανάπηρους. Απέναντι δηλαδή σε ανθρώπου που έχουν μια ψυχική ασθένεια. Δεν είναι ευχάριστα τα αποτελέσματα της έρευνας. Η υπογραφές είναι ένα πολύ καλό βήμα. Η συνέχεια όμως είναι στην πράξη, να δείξουμε την ευαισθησία μας με έργα. Εκεί φίλε μου κάπου δεν τα πάμε καλά με τη στάση μας. Όμως όσον αφορά τους ανάπηρους με κινητική αναπηρία, πόσο βρε Sebastien είμαστε ευαίσθητοι όταν τις ειδικές διαβάσεις για αυτούς τους ανθρώπους τις κλείνουμε με τα αυτοκίνητα, κοιτώντας πως θα εξυπηρετηθούμε εις βάρος τους; Η πολιτεία τι κάνει για αυτό; Πας φίλε μου εγώ και εσύ που σωματικά δεν έχουμε κάποια κινητική δυσκολία να περπατήσουμε και αναγκαζόμαστε επειδή τα παρκάρουν τα αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιο, και αναγκαζόμαστε να πάμε από το δρόμο. Σκέψου σε πόσο πιο δύσκολη θέση είναι οι άνθρωποι σε αναπηρικό αμαξίδιο. Και βρε φίλοι μου, όσοι έχετε μια θέση που έχει επιρροή (βουλευτική ή δημοτικού συμβούλου) όταν περπατάτε και δείτε ένα αυτοκίνητο σε ειδικά διάβαση παρκαρισμένο. Φωνάξτε την αστυνομία να το μαζέψει. Δώστε το παράδειγμα και εσείς μη σκεπτόμενοι μήπως έτσι χάσετε ψήφους. Ανθρωπιά και κοινωνική ευαισθησία σε αυτήν την Κοινωνικά Ευαίσθητη Ομάδα χρειάζεται. Σας παρακαλώ, όταν δείτε κάτι τέτοιο δώστε το παράδειγμα πρώτοι. Δείξτε πρώτοι ότι το νόμο το σέβεστε και ακόμη περισσότερο σέβεστε αυτά τα άτομα που έχουν μέσα τους ανθρωπιά τόση όση δε φανταζόμαστε. Έχω ζήσει κοντά σε άτομα με κινητική αναπηρία και για αυτό σας το λέω ότι είναι Άνθρωποι. Το δικαιούνται να μπορούνε να κυκλοφορούν στο πεζοδρόμιο χωρίς να εμποδίζονται από παράνομα παρκαρίσματα. Μην τους κλείνουμε στο σπίτι τους επειδή έξω δε βρίσκουν πεζοδρόμιο που να μην είναι κλεισμένο από αυτοκίνητα. Έχετε τη δύναμη να το κάνετε. Πιστεύω ότι έχετε και τη θέληση. Δείξτε την. Θα κερδίσετε πολλά γιατί ο κόσμος επιβραβεύει τους κοινωνικά ευαίσθητους πολιτικούς. Πιστεύω στην ανθρωπιά σας και στην κοινωνική σας ευαισθησία.
Με αγάπη πάντα
Agorafoviagr
agorafoviagr
9 Αυγούστου 2007 στίς 5:24 πμ
Eχει δίκο ο Agorafoviagr, δυστυχώς ζούμε σε μια υποκριτική κοινωνία. Από τη μια συμπάσχουμε από μακρυά στα προβλήματα των άλλων και από την άλλη συμμετέχουμε συνειδητά ή όχι στο να δημιουργούμε εμείς προβλήματα…
exeisminima
9 Αυγούστου 2007 στίς 2:03 μμ
Πάρα πολύ καλό το άρθρο και μπράβο σου που ασχολείσαι με τέτοια θέματα. Θα πρέπει όλοι να δείξουμε στην πράξη και όχι με τα λόγια μόνο ότι υπολογίζουμε τους ανθρώπους με αναπηρία. Επίσης, στα εκατομμύρια των ανθρώπων σε αναπηρικό καροτσάκι θα πρέπει να προσθέσουμε και αυτούς με προσωρινό πρόβλημα στην κίνηση όπως π.χ. κάποιον με σπασμένο πόδι που χρησιμοποιεί έστω και για λίγο καιρό πατερίτσες ή, όσο ανόητο και αν σου φαίνεται, μια μητέρα με μωρό σε καρότσι.Έχω αντιμετωπίσει προσωπικά και τις 2 καταστάσεις και είδα ότι κάτι τόσο απλό όσο το να περάσεις στο απέναντι πεζοδρόμιο γίνεται τρομερά δύσκολο επειδή δεν υπάρχει κενό ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Φυσικά κάποιος καθηλωμένος σε καροτσάκι έχει πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα,και δεν συγκρίνω καταστάσεις, απλά θέλω να πω ότι η αναισθησία του να παρκάρεις όπου σου αρέσει χωρίς να υπολογίσεις κανέναν έχει αντίκτυπο σε πολύ περισσότερους ανθρώπους από τους “επίσημα καταγεγραμμένους” ανάπηρους.Ελπίζω να μαζευτούν όσες περισσότερες υπογραφές γίνεται και να αλλάξει κάτι.
Maria
10 Αυγούστου 2007 στίς 10:41 πμ
Παιδιά σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.. Συμφωνώ με όσα λέτε, πρέπει να το διαδώσουμε με κάθε τρόπο για να μαζέψουμε πολλές υπογραφές..
Sebastien
10 Αυγούστου 2007 στίς 1:35 μμ
καταντια δεν ειναι όμως, εδώ που φτάσαμε,
να χρειάζεται να υπογράφουμε για τα αυτονόητα?
όσο για τα παρακαρισμένα αυτοκίνητα σε διαβάσεις:
http://www.streetpanthers.gr/
Nikos
http://www.istologio.gr
Nikos
10 Αυγούστου 2007 στίς 4:31 μμ
Αν μπορούμε να δείξουμε τη δύναμή μας τότε όλα μπορούν να γίνουν. Αρχίζουμε από ένα κλάδο του θέματος ‘ισότητα-ανθρώπινα δικαιώματα΄’ και ελπίζω φίλε sebastien να συνεχίσουμε.
lisadel
21 Αυγούστου 2007 στίς 3:40 μμ
Συμφωνώ απόλυτα lisadel.. Αν ο άνθρωπος θέλει κάτι πολύ, τότε μπορεί να τα καταφέρει..
Sebastien
23 Αυγούστου 2007 στίς 2:22 μμ
Την Δευτέρα είναι η παγκόσμια ημέρα ΑμΕΑ. Ζητώ συγγνώμη που επαναφέρω παλιό σου άρθρο μπροστά. Ζητώ συγγνώμη επίσης που θα καταχραστώ τον χώρο σου για να αναρτήσω το δελτίο τύπου της συντονιστικής επιτροπής αγώνα αναπήρων για την κινητοποίηση την Δευτέρα, στις 3 του Δεκέμβρη, στις 5.30 (πλατεία Κάνιγγος). Τέλος, ζητώ την κατανόησή σας.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ
(Σ.Ε.Α.ΑΝ.)
Χαλκοκονδύλη 37, 2ος ορ.
Τηλ. & φαξ: 210- 52 21 411
Τηλ. Επικ.: 6977 325 257, 6938 798 329,
6948 940 746
Αθήνα 28 Νοέμβρη 2007
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΗ
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ
ΠΑΝΑΝΑΠΗΡΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ
5:30 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΝΙΓΓΟΣ
ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ
Οι ανάπηροι, οι γονείς και κηδεμόνες ατόμων με αναπηρίες, οι νέοι, οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι σπουδαστές, αρνούνται να γίνουν το decor στις φιέστες και στα σώου κυβέρνησης, μεγαλοφιλανθρώπων και των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Παίρνουν την υπόθεση της διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους στα χέρια τους.
Στην ολομέτωπη επίθεση της κυβέρνησης, των μεγαλοεπιχειρηματιών του χώρου και των ποικιλώνυμων εμπόρων της αναπηρίας αντιτάσσουμε τον ενωμένο αγώνα μας για την κάλυψη των σύγχρονων αναγκών των αναπήρων και των οικογενειών τους.
Είναι ρεαλιστικό και αναγκαίο να σταματήσει η χώρα μας να είναι χώρα παραγωγής αναπήρων.
Είναι ρεαλιστικό να βρουν το δικό τους σχολείο τα 180.000 παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες που είναι σήμερα εκτός ειδικής αγωγής.
Είναι ρεαλιστικό και αναγκαίο να σταματήσουν οι οικογένειες των αναπήρων να πουλούν ότι έχουν και δεν έχουν για τη θεραπεία, την εκπαίδευση και αποκατάσταση του ανάπηρου μέλους τους.
Είναι περισσότερο από αναγκαίο και επιτακτικό περισσότερο από κάθε άλλη φορά να ιδρυθούν δημόσια κέντρα στήριξης ανοιχτής ή κλειστής, προσωρινής ή μόνιμης περίθαλψης για τους βαριά αναπήρους και τις οικογένειές τους.
Είναι υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίσει δουλειά στις δεκάδες χιλιάδες νέους άνεργους αναπήρους.
Πλούτος υπάρχει, η επιστήμη έχει κάνει γιγαντιαία βήματα όμως η ανάπτυξή τους είναι προς όφελος των ολίγων. Οι ανάπηροι και οι οικογένειές τους από τα φτωχά λαϊκά στρώματα, έχουν κάθε συμφέρον να συμπαραταχθούν με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, τις ριζοσπαστικές λαϊκές δυνάμεις για μια άλλη ανάπτυξη που στο κέντρο της θα έχει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του, όπου ο πλούτος και η επιστήμη θα είναι προς όφελος της ευτυχίας των ανθρώπων.
Κλιμακώνουμε τον αγώνα μας.
Η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων (Σ.Ε.Α.ΑΝ.), μαζί με την Επιτροπή Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ και την Επιτροπή Νέων Αναπήρων ήταν χτες και προχτές στους δρόμους ενάντια στη διάλυση των ειδικών σχολείων, ενάντια στην ανεργία, ενάντια σε όλα αυτά που ρημάζουν τα όνειρα, τις προσδοκίες και τις ελπίδες μας.
Θα είμαστε στο δρόμο και στις 3 του Δεκέμβρη
στις 5:30 μ.μ στην πλατεία Κάνιγγος.
Θα είμαστε μαζί με τους εργαζόμενους και στις 12 Δεκέμβρη στα μπλοκ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση της κυβέρνησης που με τη στήριξη της λεγόμενης αξιωματικής αντιπολίτευσης και τη στήριξη των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών θέλουν να δώσουν ακόμα ένα χτύπημα στα ασφαλιστικά και κοινωνικά μας δικαιώματα.
Δεν θα τους περάσει. Θα μας βρουν μπροστά τους.
Για τη Γραμματεία της Σ.Ε.Α.ΑΝ., της Επιτροπής Νέων
& της Επιτροπής Γονέων & Κηδεμόνων
Χουρδάκης Χάρης Καμακάρης Μάριος Μελέτσης Γιάννης Βρουλιδάκης Βαγγέλης
erythros
1 Δεκεμβρίου 2007 στίς 1:24 μμ
Κανένα πρόβλημα φίλε..
Sebastien
1 Δεκεμβρίου 2007 στίς 3:36 μμ